1969ko ekainak 8 zituen. Igandea. Azpeitiko (Gipuzkoa) Antxieta taldeko Andoni Albizuri eta Rafael Rezabal mendigoizaleak Zestoako (Gipuzkoa) Sastarrain bailaran zebiltzan. Ekaingo kobazulora sartu, eta milaka urteko margolanak aurkitu zituzten. Biharamunean deitu zieten Jose Migel Barandiarani (Ataun, Gipuzkoa, 1889) eta Jesus Altunari (Berastegi, Gipuzkoa, 1932). Hala bertaratu ziren ikerlari biak Sastarrainera, ekainaren 10ean; orduantxe hasi zuten arrasto ukaezina utzi duen lan ildoa.
Urte askoan, Aranzadi Zientzia Elkarteko Historiaurreko Arkeologia Saileko lehendakari postutik egin zuen lan hori Altunak. Erretiroa hartuta dago egun.
Nola gogoratzen dituzu aurkikuntzaren berri emateko Albizurik eta Rezabalek egindako deia eta handik aurrerako egunak?
Esan zidatena entzunda, konturatu nintzen zerbait harrigarria aurkitu zutela. On Joxemieli ere deitu zioten, eta biharamunean joan nintzen Ataunera haren bila, asteartean, nire Seat 600 koskorra hartuta. Sastarrainen zain genituen Andoni eta Rafael, eta haiekin igo ginen kobazulora. Sarrera oso estua zen: sabaiak eta lurrak ia-ia bat egiten zuten, eta bizkar gainean arrastaka sartu ginen, sudur puntarekin sabaia joz. Pentsa ezazu: On Joxemielek ia 80 urte bazituen orduan. Arrastaka 20 bat metro egin ondoren, bazegoen zutik jartzeko moduko lekua. Gero eta handiago egiten zen hura, eta irudiak dauden lekura eraman gintuzten. Batez ere zaldi multzo handia dagoen lekura. Argi zegoen hura benetakoa zela.
Hori zen haiek ikusi arteko zure galdera nagusia?
Bai. Baina aurrera egin ahala ikusten zen aspaldiko urteetan ez zela han inor sartu. Eta irudi haiek ikusita... Madeleine aldiko perfektoak ziren, oso-oso ederrak, estilo tipiko eta bereziarekin.
Jarraitu elkarrizketa irakurtzen Berria egunkariaren atarian.