Joseba Odriozola: "Aztoratuta gelditu ginen, zorabiatuta bezala, hitzik gabe"

Joseba Odriozola, erdian, Ezkerrean, berriz, Joxean Goya. (Twitter) Lehen aldia al zenuen lehiaketan? Bai. Araneta jatetxea 2015eko abenduan ireki genuen, eta aurten deitu digute lehen aldiz joateko. Donostia Gastronomikaren barruan egiten bada ere, Bartzelonako enpresa batek antolatzen du parrila lehiaketa. Irailean deitu zidaten, eta Goya harategikoekin hitz egin ondoren, parte hartzea erabaki genuen. Nola prestatu zinen eta zer lan egin behar izan zenuen? Lehiaketa baino hilabete pasatxo lehenago zehazten dituzte lehiakideak, haragia aukeratzeko eta hozkailuan hilabete bateko ontzea bermatzeko denbora emate aldera. Zortzi parrilero aukeratzen dituzte. Lehiaketaren egunean, goizeko hamarretan elkartu ginen, bakoitzak gure agiriak-eta aurkeztu genituen, eta ondoren, zozketa egin zuten, bakoitzari zer parrila egokituko zitzaion eta prestatu beharreko pintxoak zein hurrenkeratan aurkeztu beharko ziren erabakitzeko. Donostiako Kursaal jauregiaren atzealdean jarri zituzten parrila guztiak, karpa batzuetan. Lehiakide bakoitzak hamar minutu zituen 105 txuleta pintxo prestatzeko, zozketan erabakitako hurrenkeran; 105 ziren epaimahaikideak. Txuletak erre behar zenituzten lehiakide guztiek? Bai. Guk bederatzi txuleta erre genituen. Bakoitzak nahi zuen denbora har zezakeen txuletak erretzeko; pintxoak prestatzeko eta aurkezteko epea zen zehaztuta zegoen bakarra. Gu hamabietan hasi ginen sua pizten. Antolatzaileek ikatza jarria zuten lehiakide guztientzat, baina guk baimena eskatu eta arte-egurra erabili genuen sutarako. Tolosako Goya harakinekin batera irabazi duzu saria, zuen jatetxeko hornitzaileekin. Bai, hala da. Argi nuen, lehiaketan parte hartzekotan, gure ohiko hornitzaileekin izango zela. Joxean Goyak-eta beraiek aukeratu zuten haragia; zortzi urteko esne behia zen, Poloniakoa. Horren antzeko lehengaia da Aranetan erabiltzen duzuena ala berezia zen lehiaketakoa? Ondo jandako behia izaten da erabiltzen duguna, gantza ondo eduki dezala. Ganaduaren jatorriari ez diote begiratzen, baina bai ondo elikatuta egoteari; gero, plantxarako edo parrilarako erabiliko den ere kontuan hartzen dute aukeratzerakoan. Badakite etxe bakoitzean nola egiten den lan, eta horren arabera bidaltzen dute materiala, bakoitzaren gustura. Goyatarrak 1979tik ari dira haragiaren munduan lanean, aitarengandik datorkie lanbidea. Sariaren merituaren erdia baino gehiago Joxean Goyarena dela esango nuke. Zer suposatu du zuretzat lehiaketa irabazteak? Joatearekin konforme ginen jada. Joatea eta, gainera, irabaztea... puf! Aztoratuta gelditu ginen, zorabiatuta bezala, hitzik gabe. Noiz hasi zinen parrilero? Esperientziarik ez neukan parrilarekin. Jatetxea ireki aurretik, Getariako Kaiara joan nintzen, trebatzera. Han arrainarekin egin nuen lan gehien bat. Txuletarekin falta zitzaidan pixka bat ikastea, eta Mikel Elustondok lagundu dit. Etxebarri jatetxeko Bittor Arginzoniz erreferentzia al da zuretzat? Bai, bada. Hartu-eman handia daukagu Etxebarrikoekin. Munduko jatetxe onenen artean daude, eta Bittor handia da, gero. Guk, berriz, bi urte besterik ez dauzkagu eta oinez ikasten ari den umea bezala gara. Parrilero onaren sekretua zein da, bat esatekotan? Genero ona ekartzea, eta freskoa; hornitzaile onak izatea. Eta nik Goyarekin eta Itziar arrandegiarekin zorte handia daukat.