Gero eta gutxiago falta da Rioko Olinpiar Jokoak hasteko. Zer moduz zaude azken txanpa honetan?
Oraindik aste batzuk geratzen dira, eta, egia esan, pixka bat nekatuta nago, asko entrenatzea tokatu zaidalako azkenaldian. Orain, entrenamendu laburragoak egiten ari naiz, baina intentsitate handikoak. Prestaketa ondo doa, baina nabari dut karga handia sartu dudala —igeri, bizikleta eta korrika asko egiten aritu naiz—,eta nekea igartzen dut gorputzean. Edonola ere, orain lan karga hori murrizten joango da, eta espero dut nekea ere arintzen joango dela, puntu-puntuan iristeko hitzordura.
Maiatzaren erdialdean iragarri zuten zein triatleta izango zineten Jokoetan. Horrek eragina izan du prestaketa egituratzeko orduan? Ezberdina izan al da aurreko Jokoekin alderatuta?
Aurreko Olinpiar Jokoetarako urtebete lehenago lortu nuen txartela, eta beste lasaitasun batekin ekin nion denboraldiari. Aurten, ordea, beranduago ziurtatu dut txartela, eta, alde horretatik, ezberdina izan da. Iaz ezin izan nuen eskuratu, eta, gainera, ezker oineko lesio batekin bukatu nuen urtea. Denboraldi berriari ere korrika egin ezinik ekin nion. Alde batetik, oso lasai eta pixkanaka nenbilen, baina, bestetik, topera lehiatzen hasi beharra neukan, Jokoetan egon nahi baldin banuen. Nahiko egoera zaila izan zen, eta gustatuko litzaidakena baino gehiego estutu behar izan nuen urte hasierako lehiaketetan. Horrenbestez, aurten txartela lortzeko presio horrekin aritu naiz.
Elkarrizketa osorik,
Zarauzko Hitzaren webgunean.