Mikel Agirrezabalaga Minsk-eko Dinamorekin sartutako gola ospatzen
Asobal ligak ez du egoera gozoa bizi maila ekonomikoari erreparatuz gero, eta hainbat jokalarik Espainiatik kanpo bilatu behar izan du etorkizuna, Europako beste liga batzuetan. Kapaxko-tarrek, Alberto eta Mikel Agirrezabalaga anaiek, erabaki hori hartu dute. Ondorioz, bata Hungarian ari da jokatzen aurten, eta bestea Bielorrusian. Biak ala biak oso gustura daude, nahiz eta etxetik milaka kilometrotara egon, eta oraindik bizimodu eta bizitoki berrira egiten ari diren.
Albertok iaz eman zuen jauzia atzerrira. Gaur egun Hungariako Csurgo taldeko jokalaria bada ere, aurreko denboraldian Esloveniako Trimo Trebnje taldean aritu zen. Duela bi urte Iruñeako San Antonion denboraldi polita osatu ondoren, atzerrira jotzeko gogoa piztu zitzaion, baina ez zuen eskaintzarik jaso. Espainiako talde batek interesa jarri zuen beregana, baina hura ere ezerezean geratu zen, taldeak diru arazoak zituelako eta proiektuaren etorkizun kolokan geratu zelako.
«Iazko ekainean Carmen Martin neskalaguna bere talde berriarekin (Esloveniako RK Krim Mercator) harremanetan jarri zen nire egoerari konponbidea bilatze aldera, eta haiek Esloveniako laugarren talde onenarekin jokatzeko aukera eman zidaten, baina musutruk. Asobal Ligaren egoera ikusita, eta atzerrian beste aukerarik ez nuela, Esloveniako abenturan murgiltzea erabaki nuen. Azken finean, nire jokoa erakusteko».
Trimo Trebnje talde «xumea» eta «herrikoa» dela nabarmendu du. «Ni salbu, ez zuten atzerritarrik; 14 jokalaritik 12 herrikoak bertakoak ziren. Hala eta guztiz ere, talde sendoa bilakatu ginen, eta titulurik irabazi ez arren, sailkapeneko lehen hiru sailkatuen aurka zenbait garaipen eta berdinketa lortu genituen».
Kontratua eten
Azken bi denboraldiak Bartzelonan jokatu eta gero, haizez aldatu eta Bielorrusia aldera jo du Mikelek. Erabaki konplexua, baina aldi berean gustukoa izan dela dio anaia nagusiak. «Egia esan ez da batere erabaki erraza izan honaino etortzea, baina Espainiako ligan gauzak dauden moduan ikusita, beste aukera eta bide batzuk hartzeko momentua zela iruditu zitzaidan». Hainbat eskaintza jaso bazuen ere, Minsk-eko Dinamorekin egin dut aurten fitxa. «Txapeldunen Liga jokatuko zuen talde batera joan nahi nuen, hori baizen nire baldintzetako bat. Era berean, arlo ekonomikoari garrantzia eman diot; izan ere, konturatzen garenerako gure kirol ibilbidea bukatu da. Gainera, behin etxetik atera behar banuen, berdin zitzaidan 1.200 kilometrotara eizan do 3.000 kilometrotara», dio Mikelek.
Berez, 2014ra arte zuen kontratua Bartzelonarekin, baina Nikola Karabatic jokalariaren fitxaketak bultzatu zuen taldea uztera. «Nire lehenengo aukera Bartzelonan gelditzea zen. Munduko klubik onena da, dudarik gabe. Entrenatzaileak, ordea, Karabatic zetorrela eta ez nuela jokatzeko aukera handirik izango esan zidan. Azkenean akordio batera iritsi nintzen klubarekin, eta kontratua eten genuen».
Eslovenian zebilela, inguruko herrialdetako ligei arreta jartzen ziela onartu du Albertok. Hala, «Csurgo taldea eskuin hegaleko jokalari baten bila zebilen, eta nire agenteak ni eskaini ninduen. Taldeak erreferentziak eskatu zituen, eta Eibarreko Arrate taldeko entrenatzaile ohi Viktor Debre hungariarrak informe oso onak eman zizkion nitaz. Beraz, Esloveniako ligan jokatzen ikusi ondoren, etaViktorren iritzia jasota, eskaintza egiteko prest agertu zitzaidan».
Anaia gazteak adierazi duenez, «ilusio handiz» hartu nuen proposamena, eta egun oso pozik dago hrtutako erabakiarekin. «EHFko kopa jokatzeko aukerak, eta Hungariako ligako hirugarren talde onenarekin aritzeak asko erakartzen ninduen. Denboraldia nahiko ongi hasi dugu, eta aurreikuspenak betez goaz». Edonola ere, urte batera bakarrik baino ez du sinatu. «Nahiago dut zuhur jokatu. Aurrena non sartzen naizen eta gauzak nola joaten zaizkidan ikusi nahi dut, eta hortik aurrera niretzako erabakirik aproposena dena hartu», nabarmendu du Albertok.
Alberto Agirrezabalaga jaurtiketa batean, Csurgo taldearekin.
Pistan erakutsi beharrekoa
Mikelek hiru urterako sinatu du Dinamorekin. «Nolanahi ere, urte bakoitzaren bukaeran hitz egin behar dugu. Ez dut lotuta egon nahi denbora luzez, batez ere jakin gabe gustura egongo naizen». Zaleek ongi hartu dutela dio, baina ez daki «izar bezala» iritsi den taldera. «Hori pistan erakutsi beharreko gauza da».
Albertok ere harrera beroa jaso du Hungariako jarraitzaileen aldetik. «Nik ehuneko ehuna ematen dut partida guztietan, eta
hori asko gustatzen zaie». Hungarian, futbol talde nabarmenik ez badute ere, herrialdeko lehen kirola da. Baina eskubaloia
ere asko bizi dute. «Harmailak beti daude beterik. Eskubaloi jokalariak oso famatuak dira. Bi kirolak parekatu samar daude ikusleei eta jarraipenari dagokienez. Diru kontutan sartzen bagara, ordea, ez da horrelakorik gertatzen».
Bi anaiek aurretik ezagutzen zuten beren egungo taldea. «San Antoniorekin jokatu nuen azken urtean, taldekide batek hitz egin zidan taldeaz. Hau da, bazela Hungarian talde berri bat, proiektu sendoarekin, eta jokalari on asko erosteko asmoarekin», dio Albertok Csurgori buruz. Mikelek, aldiz, aurrez aurre ezagutu zituen bere egungo kideak. «Iaz Dinamoren aurka neurtu nituen indarrak Bartzelonarekin, Txapeldunen Ligan. Beraz, jakin banekien nora nentorren jokatzera».
Talde eta jokalari onak dituztela uste du Mikelek. Hala eta guztiz ere, Bielorrusiako jokamoldera ohitzea kostatzen ari zaiola onartu du; beharbada, Asobaleko baino fisikoagoa delako, eta ez horren taktikoa. «Ez da ondoen datorkidan jokoa, baina egokitu beharra dago liga eta talde berrira. Pixkanaka-pixkanaka gusturago jokatzen ari baldin banaiz ere, aldaketa handia izan da».
Hungariako jokoa ere ezberdina al da Asobalekoarekin konparatuta. «Asobal mailan taktikak garrantzia handia du, eta zentzuz jokatzea da inportanteena. Hungarian, eta Eslovenian ere, fisikoa da garrantzi gehien hartzen duena lana egiterakoan. Berdin dio taldekidea bakarrik dagoen, berdin dio zenbat jokalariren gainetik jaurtiki baloia, berdin dio nola jokatu azkenean gola iristin baduzu. Espainian, aitzitik, logika erabiltzea gustuko dute».
Unean unekoa buruan
Gauza asko lortu nahi ditu Albertok bere eskubaloia bizimoduan, baina argi du pixkanaka-pixkanaka joan beharra duela. Oraingoz, unekoa du buruan. «Denboraldi ona egin nahi dut, eta talde berriarekin EHF kopako ligaxkarako sailkatu. Horrez gain, eta zailago ikusten dudan arren, Hungariako final bat jokatzea gustatuko litzaidake, eta aukeran bikain jokatzen. Maila pertsonalean, osasun sendoa eta lesiorik gabekoa nahiko nuke eskubaloian geratzen zaizkidan urteetan».
Mikelek anbizio handiagoko helburuak ditu: Bielorrusiako liga eta kopa irabaztea, eta Txapeldunen Ligan ere aurrera egitea. «Baino hona etortzearen nire helburuetako bat Espainiako selekziora bueltatzea da. Minutu gehiago jokatuz gero, errazago izango zait berriro ere nirekin kontatzea. Dena dela, momentuz nahikoa dut hemen ondo jokatzearekin. Selekziora bueltatzea horren ondorioa izango litzateke».
