Maria Luisa Orbegozo, pilotarien aholku emailea.
Aholku emaile aritzen zara pilotariekin. Nolatan hasi zinen eginkizun horretan?
Master Cupeko azpeitiar neskek Egian jokatu zutenean beraiekin egon nintzen, nire ilobaren alabak, Oihana Orbegozok, jokatzen zuelako. Elkarrekin egon ginen kontu-kontari pilotari mordoska, eta Azpeitira autobusean itzultzerakoan komentatu omen zuten finalera iristen baziren botilero neu hartuko nindutela. Bakarka finalera Eneritz Arrieta bakarrik iritsi zen, eta baserriko ilobak deitu zidan esanaz Eneritzek aholku emaile ni eraman nahi ninduela. 'Nola joango naiz ba adin honekin?', erantzun nion. 'Niri lotsa ematen dit!'. Gero, Eneritzekin berarekin hitz egin nuen eta botilero lana egitera animatzeko eskatu zidan.
Etxekoek, seme-alabek, zer esaten dizute?
Alarguna naiz, eta semeetako batek esan zidan aitak ikusiko banindu poz hartuko lukeela, eta animatzeko. Beste semeak ere joatera animatu ninduen, frontoian sartuko naizen emakumerik zaharrena izango nintzela eta. Alaba, berriz, New Yorken bizi da, eta hark garai batean pattarra eman ohi zuen pilotalekura, eta adarra joz esan zidan orujo pixka bat emanez joateko frontoira. Seme-alabek animatu egin ninduten, eta poz-pozik jarri nintzen, laineza hartuta. Hala, hurrengo egunean Eneritzi deitu nion joango nintzela esateko.
Zer aholku ematen dituzu botilero bezala?
Oso argi egon behar dena da pilota jokoa nola doan, eta nire pilotaria nola ari den. Huts egiten ari dela, beherakada izan duela edo sakeak ez dela behar bezala ateratzen ari ikusiz gero, atsedenaldian esertzen ari direnean horiek zuzentzen eta animatzen saiatzen zara, aholkuak emanda. Pilotan ondo ari badira, berriz, jokuari eusteko eta halaxe jarraitzeko esaten diet.
Jarraitu elkarrizketa irakurtzen
Uztarria.eus webgunean.